Atatürk'ün Vasiyeti Atatürk'ün Vasiyeti

Atatürk'ün Vasiyeti

ATATÜRKÜN VASÝYETNAMESÝNÝ YAZMAYA KARAR VERÝÞÝ izafet.Com - Atatürk'ün Vasiyeti Atatürk'ün vasiyetnamesini nasýl düzenlendiðini, Cumhurbaþkanlýðý Genel Sekreteri Hasan Rýza Soyak þöyle anlatmýþtý; "1938 senesi sonbaharý, Dolmabahçe Sarayý'ndayýz. Bir sabah Atatürk'ün yatak odasýna girdim. Büyük adam, yataðýnda baþý biraz yüksekte arka üstü yatýyordu. Salonu solgun bir güneþ kaplamýþtý. Yüzü fildiþi rengindeydi. Çehresi her gün biraz daha zayýflayýp uzuyor, o gök mavisi gözleri irileþiyordu. Ben yataðýnýn ayak ucuna doðru, gösterdiði yere oturdum. Her zaman ki suallerini tekrarladý: "Ne haber?" O günlerde Avrupa'da siyasi hava çok bozulmuþtu. Atatürk umumi endiþelere ve bir takým tehlikeli belirtilere raðmen, Almanlarýn henüz, Ýtalyanlarýn ise hiç hazýrlanmamýþ olduklarýný ileri sürerek müsterih bulunuyor. O sene harp olmayacaðýný, ihtilaflarýn behemahal bir pamuk ipliðine baðlanacaðýný, harbi ancak 1939 senesinde veya ondan sonraki senelerde beklemek lazým geldiðini söylüyorlardý. Son yirmi dört saat zarfýnda günlük meselelere dair gelen haberleri hülasa ettim. Görüþünü teyid eder mahiyette olan bu haberleri alaka ile dinliyor, ara sýra bazý þeyler soruyor ve kýsa cümlelerle mütalaalar beyan ediyordu. Böyle olmakla beraber düþünceli ve heyecanlý olduðu belliydi. Sözlerimi bitirince sað kolunu bana doðru uzattý. Doktorlar, kati lüzum olmadýkça kuvvet sarfetmesini yasakladýklarý için hareketlerinde yardým ediyorduk. Elini tuttum, doðruldu, yataðýnýn içinde baðdaþ kurdu. Birkaç dakika denize ve karþý sahile baktý. Belliydi ki heyecanýný yenmeye çalýþýyordu. Gözlerini bana çevirdiði zaman, uzun kirpiklerinin ýslandýðýný farkettim. Bütün hastalýðý boyunca yanýmda gösterdiði yegane zaaf (eðer bu ulvi sükunete zaaf demek uygunsa) buydu. Sonra önüne baktý ve aðýr aðýr konuþmaya baþladý. "Bu yolda konuþmak benim içinde, senin için de, aðýr bir þey ama baþka çaremiz yoktur. Konuþmaya mecburuz çocuk. Hani seninle ara sýra bir iþimizden bahsederdik. Hatta bunun içinde kanun çýkarýlmýþtý: Þu vasiyetname meselesi. Bugün yarýn o iþi bitirmeliyiz. Nasýl olsa bir gün karnýmdan su alýnacaktýr. Ne olur ne olmaz. Baðýrsaklardan biri delinebilir, baþka bir arýza olabilir. Herhalde ihtiyatlý olmalý." ATATÜRK'ÜN VASÝYETÝNÝ NOTERE VERÝÞÝ "Atatürk, 6 Ekim 1938 'de Noter'in getirilmesini istemiþti. Noter Ýsmail Kunter Bey, Prof. Neþet Ömer Bey ve ben, yatak odasýnýn altýndaki bir odada huzuruna girebilme emrini bekliyorduk. Bu daveti alýnca hep beraber üst kata çýktýk ve yatak odalarýna girdik. Vaziyeti þöyleydi; yataktan çýkmýþ, ipek bir pijama ve yine kýrmýzý ipek bir rob döþambr giymiþ, boynuna koyu viþne renginde ipek bir eþarp baðlamýþtý. Denize bakan pencerelerin önüne koydurduðu bir þezlongun üzerine oturmuþ sigara içiyordu. Bizi görünce hafifçe kýmýldandý: "Buyrunuz.." dedi. Tam karþýsýna koydurduðu sandalyelerde üçümüze de yer gösterdi. Hatýrýmda kaldýðýna göre Noter Ýsmail Kunter Bey ile, yeni çýkmýþ olan Noter Kanunu ve Ýstanbul'daki noterler üzerine görüþtü. Getirilen kahvelerin içilmesini bekledi. Sonra önündeki sigara masasýnýn koyduðu kapalý zarfý aldý: " Bu benim vasiyetnamemdir. Ýcap ettiði zaman muamelesini yaparsýnýz..." diyerek zarfý notere verdi. ATATÜRK'ÜN VASÝYETNAMESÝ'NÝN TAM METNÝ Malik olduðum bütün nutuk ve hisse senetleriyle Çankaya'daki menkul ve gayrimenkul emvalimi Cumhuriyet Halk Partisi'ne atideki þartlara, terk ve vasiyet ediyorum: 1. Nukut ve hisse senetleri, þimdiki gibi, Ýþ Bankasý tarafýndan nemalandýrýlacaktýr. 2. Her seneki gibi nemadan, nispetleri þerefi mahfuz kaldýkça, yaþadýklarý müddetçe, Makbule'ye ayda bin, Afet'e 800, Sabiha Gökçen'e 600, Ülkü'ye 200 lira ve Rukiye ile Nebile'ye þimdiki yüzer lira verilecektir. 3. Sabiha Gökçen'e bir ev de alýnabilecek, ayrýca para verilecektir. 4. Makbule'nin yaþadýðý müddetçe Çankaya'da oturduðu ev de emrinde kalacaktýr. 5. Ýsmet Ýnönü'nün Çocuklarýna yüksek tahsillerini ikmal için muhtaç olacaklarý yardým yapýlacaktýr. 6. Her sene nemedan mütebaki miktar yarý yarýya, Türk Tarih ve Dil Kurumlarýna tahsis edilecektir. K.Atatürk